Malatya
Gençliğimin ilk yılları
İlkokul 4.sınıftan sonra babamın işi gereği Malatya ya taşındık ve 5.sınıfı Gazi İlkokulunda okudum.Okulumuz cumhuriyet döneminde yapılmış muhteşem bir taş binaydı öğretmenimizde Müzeyyen Hanımdı ve bana hayatımda çok yararı olacak fikirler verdi.İlk dönemler köyden gelmiş olmanın farklılığı sıkıntı yapsa da çocukluk haliyle çabuk atlatılıp adapte olmuştum.
Ortaokul yılları daha güzel yıllardı artık çocukluk yerini ergenliğe bırakmış dünyaya bakış açım değişmişti.Çok şey hatırlamasam da ortaokul aşkım Serpil,o yıllarda edindiğim kan kardeşim Aydın Subaşı ve bana matematiği sevdiren Tuncay öğretmen (adı Tuncaydı ama alışılmıştan farklı olarak bayandı ve 150 cm boyundaydı)ve okumayı sevmemi sağlayan Mustafa hocam (inanılmaz etkileyici konuşması vardı) asla unutamayacağım isimlerdir.O yıllarda tatil birkaç gün olurdu sonraki dönemde okul açılana kadar babamın yanında çalışırdım.
Ortaokul bitiminde meslek lisesi sınavlarına girmiş ve kazanmıştım ama okula başladığımda çok siyasi olduğunu ve rahat okuyamayacağımı düşünerek oraya gitmekten vazgeçip Turan Emeksiz Lisesine başladım.Sonraki yıllarda adı değiştirilip Malatya Lisesi yapılmış.Lise yıllarında siyasi kavgalar çok artmıştı can güvenliğimiz yok diyecek kadar sıkıntılı bir dönemdi.
İktidardaki siyasi partiye göre polisler ve öğretmenler değişi,r ve bir önceki yıl okula hakim olan siyasi görüş kovulur karşıt görüş hakim olurdu.Bir de “naylon” denilen gurup vardı ki ben işte o guruptaydım.Üniversitede okuyan ağabeymin önerileriyle asla siyasi guruplara katılmadan devam ettim.Lise yıllarının yazlarında babamın fırınlarında çalışırdım önceleri çırak gibiydi ama sonraki yıllarda kalfalık hatta ustalık düzeyinde her işi yapmayı öğrtenmiştim.
Lise ikideyken belediye başkanı Hamit Fendoğlu (Hamido)bomba tuzaklı paketle öldürüldü ve bunun üzerine Malatya yakılıp yıkıldı.Ölüm olayı bahane edilerek aevilerin mallarına zarar verilirken yağmacılar sayesinde bir o kadarda Sünnilerin malları zarar gördü.Şimdi o senaryoların nasıl yazıldığını daha iyi algılayabiliyorum.O olay yarı tatile yakındı ve Hamido olaylarından sonra okullar açılmadı.Tatil olması güzeldi ama Malatya çok zarar gördü,insanların birbirine güveni kalmadı.
Lise yılları çok daha özeldi Sibel isimli aşkım ve hala görüştüğüm bir sürü arkadaşım oldu.
Lise yıllarında anmak istemediğim en kötü olay ergenliğin getirdiği dik başlıkla babamla olan sürtüşmelerimdi ve gereğinden fazla sürdü,ileriki yıllarda babam yaşlandıkça o yıllarda kendisini üzmüş olmak bana hep acı verdi daha kötüsü babam vefat ettikten sonra onu üzmüş olmanın acısı daha da arttı hep keşke demek durumunda kaldım.Bu konudaki tek tesellim bir babanın evladını her halükarda affedeceğini bilmem çünkü bende bir babayım ve bunu yaşıyorum.
Yorum Yap Soru Sor