Op.Dr.Atilla KAYA

Çalıştığım Klinik

admin — Thu, 17 May 2012 08:38:25 +0000

Birçok hastane ve klinikte çalıştım ve 2006 yılından itibaren ½ ortağı olduğum medicalart cerrahi kliniğinde çalışıyorum.İsim babalığını da yaptığım medicalart klinik kendi sınıfında Sağlık Bakanlığından ruhsat almış Türkiyenin tek kliniğidir.Tümüyle teknolojik tedavilerin yapıldığı medicalart klinikte varis,hemoroid,kıl dönmesi,anal fissür ve ben tedavilerinin yanı sıra saç,sakal,bıyık ekimi gibi kıl kökü nakilleri de yapmaktayız.

Tüm SSK,Bağ-Kur ,Emekli Sandığı mensuplarının varis,hemoroid ve kıl dönmesi hastalıklarında ameliyatsız tedavileri yapılmaktadır.

Medicalart klinkten önce çalıştığım sağlık kurumları aşağıda yer almaktadır.

Mardin Nusaybin Akarsu Nahiyesi Sağlık Ocağı

Ankara Gölbaşı Belediye Tabipliği

İstanbul Samatya Hastanesi

Ankara Elmadağ Devlet Hastanesi

Osmaniye Devlet Hastanesi

Ve Medicalart

Ben Tedavi

admin — Mon, 13 Feb 2012 11:54:45 +0000

Ben tedavisi en çok ertelenen estetik kusurdur.Bu ertelemenin en sık sebebi “dokunursan kanserleşir” yanlış inancıdır.Tedavi edilen ben sonsuza kadar yok olur ve artık olmayan ben kanserleşemez,ben ancak tedavi edilmezse ileriki yaşlarda kanserleşebilir.Diğer taraftan ben kanserleşse bile tedavisi çok kolaydır.Dünyada ben kanserinden ölen insan sayısı yıldırım düşmesinden ölen insan sayısından çok daha azdır.

Ben tedavisi benin rengine,ciltten kabarıklığına ve iyi kötü huylu oluşuna göre değişir.Tedavide hangi teknolojinin kullanılacağı muayene esnasında belirlenir.

Ameliyatla ben alma;

Artık tarihe karışmış ve hiçbir teknolojinin olmadığı kliniklerce yapılan bir tedavi şeklidir.Benin çapının 2 katına yakın uzunlukta çizgi şeklinde iz kalır ve bu iz benden daha çirkin bir görünüme sebep olur.

Lazerle ben tedavisi;

Koyu renkli ve ciltten kabarık olmayan benler için ideal çözümdür,seanslar halinde uygulanır,2-5 seans sürebilir.Seanslar arası 1 ay civarı tutulur.Tedavi edilen ben tekrarlamaz.

Radyo frekansla ben tedavisi;

Ciltten kabarık olan koyu renkli veya cilt rengindeki benlerin tedavisinde kullanılır.Ben işlem esnasında buharlaştırılmış olur.Sivilce izi gibi fark edilmez bir iz kalabilir.

Elektrokoterle ben tedavisi;

Radyo frekansa benzer bir teknolojidir.Ben aynı anda buharlaştırılır.Tek seans yeterlidir % 10 vakada rötuş gerekebilir.Tedavi sonrası belirsiz bir iz kalabilir.

Dondurarak ben tedavisi (Krio terapi);

En eski tedavi yöntemlerindendir.Benin -20,-60 dereceye kadar soğutularak dondurulması işlemidir.Dondurulan ben çürür ve dökülür.Ne kadar derine kadar dondurulduğu fark edilemediği için abartılı iz kalabilir.

Kişi ben tedavisi yapıldığında benden kurulduğu gibi gelecekte olabilecek benin kanserleşme riskindende kurtulmuş olur.

Ben tedavisi ile ilgili ayrıntılı bilgi ve ben tedavi resimleri için www.bentedavisi.com a bakabilirsiniz.

Ankara

admin — Sat, 11 Feb 2012 08:58:42 +0000

Yıl 1980 12 eylül darbesinin hemen arkası artık yeni bir yaşam ve yeni hedefler var.Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesine başladım.malatyadan büyük şehre gelmiş olmanın ilk acemiliği geçtikten sonra kısa sürede adapte oldum.Gerek sınıftan gerekse başka üniversitelerden arkadaşlıklar derken aile sorumluluğu olmaksızın kız peşinde koşturmalarla devam etti ilk yıl.Yılın sonunda kendime geldiğimde toplam beş dersten dördünden kalmıştım ve belikli yaz tatili telef olmuştu ders çalışmam gerkecekti.İyide aynı arkadaşlar olduğuna göre ders çalışmak çokta kolay olmayacaktı,Malatyaya gittim 3 gün dinlendim gelirken kafamıda kazıtıp geldim.Böylece akşamları dışarı çıkma tekliflerini reddetim.Neyse kazasız belsız 2.sınıfa geçtim.

Ankarada kaldığım ilk 3 yıl boyunca Hacettepede okuyan abim peygamber sabrı göstererek beni destekledi sanırım hayatımın sonuna kadar iyiliklerinin karşılığını ödeyemem.3 yılın son senesinde evlendi yengem hem çalışıp hemde bizim işlerimizi yaptı neyseki bir dönem kızkardeşim gelipte işerlini biraz olsun hafifletti her ikisininde çok ydımlarını gördüm.

4.sınıfta veterinerlik fakültesini kazanan diğer abim geldi,onla birlikte kalmadım ama her koşulda desteğini gördüm,yengem yıllarca kahrımı çekti.

Sonraki yıllar daha düzenli seyretti ve 6 yılın sonunda fakülte bitmiş ve doktor olmuştum.Pratisyen hekim olarak mecburi hizmet kurası çektim.O güne kadar bu tür şeylerde şanslıyken ne yazıkki genç bekar bir erkeğin çekebileceği en kötü yeri Mardin in Nusaybin ilçesinin Akarsu Köyü Sağlık Ocağını çektim.Eve gelip haritada bulamayınca depresyona girmiştim L

Kura çektikten sonra evi boşaltmam gerekiyordu ve boşaltırken ağlamıştım çünkü bekar eviydi ama Ankara Kalesini karşıdan gören ve Ankarada olabilecek en güzel manzaraya sahip bir çatı katıydı.

Mardinde 6 ay çalıştıktan sonra bir şekilde Ankara Gölbaşı Belediyesine tabip olarak atandım yeniden Ankara yılları başladı ve bu 1.5 yıl sürdü taaki İstanbulda asistanlık yılları başlayıncaya kadar.

Sanırım hayatımın daha doğrusu gençliğimin en güzel yılları Ankarada geçti.

Mardin

admin — Sat, 11 Feb 2012 08:47:14 +0000

1986 tıp fakültesi bitti ve doktor oldum tabi mecburi hizmet kapıda bekliyor.Kura için bakanlıktayız.Sıra bana geldi elimi torbaya soktum kura kağıdını aldım okudurmMardin İli Nusaybin İlçesi Akarsu Nahiyesi.Sanırım çok şanssız günümdeydim çünkü sonraki dönem hayatımın o zamanki en zor aylarıydı.

Ankaradaki güzel çatıkatımı boşaltırken nerdeyse ağlayacaktım ve depresyona girdim.Ankaradan çıkıp Mardinden görev kağıdımı alıp Akarsuya ulaşmam 24 saati geçmişti.

Akarsu nahiye ama bildiğimiz köy.3 tane çok az ürün olan bakkal,3 tane kıraathane,bir jandarma karakolu ve iki okul var.Lokanta yada herhangi bir yemek yiyebilecek yer yok.

Ufak tefek eşyalar temin edip lojmana yerleştim,benden önce çalışan doktor askere gitmiş birazda onun eşyalarından bir kısmıyla birlikte kendime yaşam alanı oluşturdum ama çok önemli sorunlar vardı.

Buraya gelene kadarki hayatım boyunca hiç çamaşır yıkamadım,hiç bulaşık yıkamadım daha kötüsü hiç yemek yapmadım.İki yemek biliyorum hazır çorba ve yumurta.İlk 2-3 gün önemsemedim ama ondan sonra menü ciddi ölçüde rahatsız etmeye başladı.Öyleki sadece açlıktan ölmemek için yemeye başlamıştım.

Sonuç 6 ayın sonunda kıtlıktan kırılan Afrika ülkesi vatandaşlarımdan farkım kalmamıştı.Çocukluğumdan beri ilk defa tartıda 52 kg görmüştüm.Fazla kilo problemi olanlara tavsiye ederim.:)

Neyse 6 ayın sonunda hastalık raporuyla Ankara Gölbaşı Belediyesine tayin yaptırdımda açlık ve sefalet içinde ölmekten kurtuldum.

İstanbul

admin — Sat, 11 Feb 2012 08:41:20 +0000

1988 Ankara Gölbaşı Belediyesi tabibiyim,bir gün sabah mesaiye geldim masamda bir zarf Zarfı açtım askeriyeden celp kağıdı 2 ay sonra askere gitmem gerekecek. Celp kağıdını okuyunca içimde inanılmaz bir tedirginlik ve korku oluştu çünkü önceki çalıştığım Mardinin köyüne askeri tim gelirdi içlerinde birde doktor olurdu dağlarda yatarlardı.Buna karşın uzman doktorlar askeri hastanede çalışırlardı.

Aynı gün 20 günlük yıllık iznim vardı aldım.Eve kapanıp 22 gün ders çalıştım iznimin ortasında bir gün çok kötü olmuştum o sebeple sadece bir gün ara vermiştim.

Sonuç açıklandı İstanbul Samatya Eğitim Hastanesi Genel Cerrahi bölümünü kazanmıştım.1988 sonunda çok güzel anılarla dolu 5 yıllık ihtisasa başladım.Şef yardımcımız Refik Berkmenin muhteşem ellerini izleyerek nasıl güzel ameliyat yapıldığını,şef Refik Akbuluttan bir ameliyatın nasıl çok kötü yapılabileceğiniz öğrendik.

Bu beş yıllık süreçte hala görüştüğümüz çok güzel dostluklar gelişti iyi ve kötü günlerimizi paylaştığımız Cemal Kaykı,Nizam Kurtdere,Selim Sarı,Bahadır Gezer,Hasan Bektaş ve bir çok dostum oldu.

Ve 1993 te ihtisas bitti genel cerrah oldum.Sonramı sonra tekrar mecburi hizmet kurası çektim,bu defa erken önlem aldık Ankara Elmadağ Devlet Hastanesini çektim.

Askerlik

admin — Sat, 11 Feb 2012 08:31:42 +0000

Sene 1993 Ankara Ekmadağ Devlet Hastanesinde çalışıyorum. İhtisas döneminin sonunda bedelli askerlik için para yatırmıştım ve 2 ay yapacaktım. Haziran ayında Tatvan Asker Hastanesinde askerlik başladı.

Değişik günlerdi Hiç yurtta kalmadığım için zor geldi ama dağlarda yatan pratisyen hekimleri ve 1.5 yıl askerlik yapanları düşündükçe şükrediyordum.

Hep hastanede kaldığımız için doğru dürüst askerlik anım olmadı,hatta hala Yunus Erdem adında daha sonra hiç görüşmedimiz bir tek asker arkadaşım oldu herhalde en az askerlik anısı ve en az asker arkadaşı olanlardanımdır çünkü sadece 2 tabip erdik.Yinede bir anımı yazayım bari

Sabahları geç kalktığımız için kendimiz mutfakta tost yapıp yiyorduk,yine bir gün eşofmanları giyip Yunusla tost makinesinin başında uğraşıyoruz.Mutfağa yaşlıca bir asker girdi,arkasından astsubaylar girdi biz hiç oralı bile değiliz son derece ilgisiz kaldık.O yaşlı olan çok sinirlendi yanındakilere bağırdı “bunlar kim dedi” astsubay “doktorlarımız komutanım” dedi.Yaşlı olan bunlara rütbeleri öğretin dedi çıkıp gittiler.Sonradan öğrendikki o yaşlı asker generalmiş ve bölge komutanıymış.o güne kadar kimsenin aklına gelmeyen eğitim süreci başladı.Asker kıyafetleriyle tam 2 gün boyunca eğitim aldık.

Bayram tatilleri vs düşüldüğü için toplam 41 gün askerlik yaptık bitti ve sivil kıyafetleri giydik Tatvandan Vana ordan uçakla Ankaraya gideceğiz.Gideceğiz ama sorumlu astubay güvenlik yok gerekçesiyle bırakmıyor ancak konvoy eşliğinde gidebilirsiniz diyor.Konvoyun ne zaman çıkacağı belli değil belki bir belki 3 gün sonra,zaten son 3-4 gün geçmek bilmedi sıkıntıdan patlıyoruz.Tanıdıklar gelsin diyorum kabul etmiyor,feribotla gidelim diyorum kabul etmiyor.Hastanenin bahçesinde beklerken bir helikopter çalıştı gittim nereye gittiklerini sordum Diyarbakıra hasta asker götüreceklermiş.Pilotu buldum biz askerlere eşlik etmesi gereken doktorlarız dedim adamda inandı.Helikoptere bindik Diyarbakıra geldik ordan otobüsle Ankaraya dönebildik.

Gülen Hasta

admin — Tue, 17 Jan 2012 07:58:06 +0000

Bir insanın gülmesi ancak bu kadar komik olabilir
Asistanlık yılları cerrahi polikliniğinde çalışıyorum orta yaşlı bir erkek geldi makattan kanama,şişlik ağrı gibi şikayetleri varmış, şikayetlerini dinledim,parmakla muayene etmem gerektiğini söyledim yüzü değişti.Muayene için paravanın arkasına geçmesini ve hazırlanmasını söyledim.

Paravanın arkasına geçti yardımcım Mehmet vardı hazırladı makattan parmakla muayene etmek için eldivenimi giydim tam muayene edeceğim kahkahalarla gülüyor.Uzaklaşıyorum susuyor, tam muayene edeceğim yeniden kahkahalarla gülüyor bende gülmemek için dudağımı ısırıyorum ama bellide etmek istemiyorum.Neyse sonunda abartılı kahkahalar arasında muayeneyi tamamladım ama parmakla kanamayı izah edecek bir şey tesbit edemedim.Bu durumda ileri tetkik gerekiyor.
Hasta giyindi geldi kendisine kanamanın izahı için makattan bir aletle girilerek görüntülemek (rektoskopi) gerektiğini anlattım ve rektoskopi randevusu alması için randevu rektoskopi istem belgesini doldurdum ve verdim.
Bir hafta sonra rektoskopi odasındayım sırayla hastaları alıp 2 parmak kalınlığında rektoskop denilen aletle makattan girip kalın barsağın son kısmına bakıyoruz.Sıradaki hasta geldi birde ne göreyim poliklinikte parmak muayenesinde aralıksız kahkaha gülen hasta “yandık” dedim kendi kendime.Bana denk gelme ihtimali beşte birdi ama ne şans ki benim olduğum güne randevu almış
Hemşire hanım hastayı hazırladı.

Namaz kılarken secdeye varılan pozisyonda duruyor.Rektoskopu aldım ışığını yaktım tam aleti gireceğim poliklinitekinden daha abartılı şiddette kahkaha atıyor,aleti uzaklaştırıyorum susuyor tam gireceğim yine kahkahalar.Defalarca denedim olmuyor.Parmakla muayene neyse bir şekilde gülerken de yapılabiliyor ama rektoskop mümkün değil olmuyor.Hasta özür diliyor tekrar deneyelim diyor ama gene basıyor kahkahayı yani sonuç aynı
Dakikalarca uğraştık bir yandan hasta bir yandan ben bir yandan hemşire hanım güldük ama rektoskopi yapmayı başaramadık

Seyahat

admin — Tue, 17 Jan 2012 07:52:01 +0000

Yeni yerler görmek bir çok insan için tutkudur bendeki gezme zevki tutku düzeyinde olmadı çünkü mesleğim buna uygun değil.Cerrahide çalışma ortamınızdan fazla uzaklaşamazsınız bir yandan ameliyat olmak isteyenler bir an önce ameliyatlarını aradan çıkarmak ister diğer yandan ameliyat ettikleriniz her şikayetinde size ulaşmak ister.

Emekli olduktan sonra hala enerjim kalırsa o zaman tekne veya karavan alıp gezmek çok daha zevkli olacak,hayal de olsa bence güzel
Bu mesleki şartlar altında fırsat bulduğum 5-10 günlük tatillerde gezip görmeye çalıştığım yerler;
Beğendiğim sıraya göre yazacaktım ama harf sırası daha adil olacak
Adana
Ankara
Bari (Yunanistan)
Bolu
Bursa
Çorum
Diyarbakır
Dubrovnik (Hırvatistan)
Elazığ
Gaziantep
Hatay
Hamburg (Almanya)
Helsinki (Finlandiya)
İstanbul
İzmir
Kahramanmaraş
Kastamonu
Katakolon (Yunanistan)
Konya
Kopenhag (Danimarka)
Kütahya
Malatya
Mardin
Mersin
Muğla
Nevşehir
Niğde
St.Petersburg (Rusya)
Stockholm (İsveç)
Şırnak
Talinn (Estonya)
Tekirdağ
Van
Venedik (İtalya)

Ev İşleri

admin — Tue, 17 Jan 2012 07:47:10 +0000

Ev işlerini seviyorum derken yanlış anlaşılmasın tabi.Evlendiğimiz yıldı ev işlerini eşimle paylaştık ,eşim bulaşık,çamaşır,yemek gibi işlere bakacaktı ben de odun kırma,odun taşıma,kömür taşıma ve sobayı yakmak gibi işlerden sorumluydum.Bu güne kadar üzerime düşen işleri hiç aksatmadan yaptım ama evlerimiz hep kaloriferli oldu bu sayede bu güne kadar pek yorucu ev işim olmadı.
Benim uğraştığım daha çok kendime ait atölyemde bir şeyler yapmak.Mesela bir elektronik eşya bozulduysa odama götürüp günlerce uğraşırım sonunda gidip yeni bir tane alırız ve garanti süresince rahat ederiz.Arızalananmı o mefta olur genellikle
Tabi ev içinde atölye derken genellikle küçük görülür ama çok malzemem var çok.Çeşitli matkaplar,test cihazları,elektrikli testere,hitli,çeşitli boru anahtarları hatta planyam bile var.Atölyem sayesinde cerrahide işimi kolaylaştıran bir çok el aleti yaptım hatta zaman zaman yaptığım aletlerin fabrikasyon üretimlerini görünce çok şaşırdığım olmuştur.
Bu üretim hevesi dışında ev içinde elektrik ve su gibi işler içinde sadece beceremediğim zaman usta çağırırım.Tabi mümkün olduğunca da ustayı izlerim neden yapamadığımı veya hangi aletimin eksik olduğunu tesbit ederim.

Malatya

admin — Tue, 17 Jan 2012 07:42:41 +0000

Gençliğimin ilk yılları
İlkokul 4.sınıftan sonra babamın işi gereği Malatya ya taşındık ve 5.sınıfı Gazi İlkokulunda okudum.Okulumuz cumhuriyet döneminde yapılmış muhteşem bir taş binaydı öğretmenimizde Müzeyyen Hanımdı ve bana hayatımda çok yararı olacak fikirler verdi.İlk dönemler köyden gelmiş olmanın farklılığı sıkıntı yapsa da çocukluk haliyle çabuk atlatılıp adapte olmuştum.
Ortaokul yılları daha güzel yıllardı artık çocukluk yerini ergenliğe bırakmış dünyaya bakış açım değişmişti.Çok şey hatırlamasam da ortaokul aşkım Serpil,o yıllarda edindiğim kan kardeşim Aydın Subaşı ve bana matematiği sevdiren Tuncay öğretmen (adı Tuncaydı ama alışılmıştan farklı olarak bayandı ve 150 cm boyundaydı)ve okumayı sevmemi sağlayan Mustafa hocam (inanılmaz etkileyici konuşması vardı) asla unutamayacağım isimlerdir.O yıllarda tatil birkaç gün olurdu sonraki dönemde okul açılana kadar babamın yanında çalışırdım.
Ortaokul bitiminde meslek lisesi sınavlarına girmiş ve kazanmıştım ama okula başladığımda çok siyasi olduğunu ve rahat okuyamayacağımı düşünerek oraya gitmekten vazgeçip Turan Emeksiz Lisesine başladım.Sonraki yıllarda adı değiştirilip Malatya Lisesi yapılmış.Lise yıllarında siyasi kavgalar çok artmıştı can güvenliğimiz yok diyecek kadar sıkıntılı bir dönemdi.

İktidardaki siyasi partiye göre polisler ve öğretmenler değişi,r ve bir önceki yıl okula hakim olan siyasi görüş kovulur karşıt görüş hakim olurdu.Bir de “naylon” denilen gurup vardı ki ben işte o guruptaydım.Üniversitede okuyan ağabeymin önerileriyle asla siyasi guruplara katılmadan devam ettim.Lise yıllarının yazlarında babamın fırınlarında çalışırdım önceleri çırak gibiydi ama sonraki yıllarda kalfalık hatta ustalık düzeyinde her işi yapmayı öğrtenmiştim.
Lise ikideyken belediye başkanı Hamit Fendoğlu (Hamido)bomba tuzaklı paketle öldürüldü ve bunun üzerine Malatya yakılıp yıkıldı.Ölüm olayı bahane edilerek aevilerin mallarına zarar verilirken yağmacılar sayesinde bir o kadarda Sünnilerin malları zarar gördü.Şimdi o senaryoların nasıl yazıldığını daha iyi algılayabiliyorum.O olay yarı tatile yakındı ve Hamido olaylarından sonra okullar açılmadı.Tatil olması güzeldi ama Malatya çok zarar gördü,insanların birbirine güveni kalmadı.
Lise yılları çok daha özeldi Sibel isimli aşkım ve hala görüştüğüm bir sürü arkadaşım oldu.
Lise yıllarında anmak istemediğim en kötü olay ergenliğin getirdiği dik başlıkla babamla olan sürtüşmelerimdi ve gereğinden fazla sürdü,ileriki yıllarda babam yaşlandıkça o yıllarda kendisini üzmüş olmak bana hep acı verdi daha kötüsü babam vefat ettikten sonra onu üzmüş olmanın acısı daha da arttı hep keşke demek durumunda kaldım.Bu konudaki tek tesellim bir babanın evladını her halükarda affedeceğini bilmem çünkü bende bir babayım ve bunu yaşıyorum.